Er knaagt iets vanbinnen, een onrust die niet verdwijnt, hoe hard ik ook probeer mijn plek te vinden tussen al die mensen. 
Het liefst wandel ik alleen, verloren in gedachten, terwijl mijn hart me zachtjes terugroept naar de kust. Daar, tussen mist, regen en westenwind, 
ligt mijn jeugd begraven — een tijd waarin geluk nog eenvoudig en echt was. Nu hoor ik de branding enkel in mijn hoofd en vraag ik me af,
waarom ik ooit ben weggegaan. Misschien vind ik pas rust wanneer mijn voeten opnieuw het natte zand raken en ik weer thuis ben.
wie kent deze klassieker niet! Na haar eerste geslaagde single, komt Angela met toch wel een speciale wending. 
Met haar warme stem en golvend op mooie country vibes, is dit wel een nummer om u tegen te zeggen. 
Samen met Heiko Selection laat ze deze song terug tot leven komen. Het is niet te verwonderen dat ze de country stijl is ingeslagen, 
tijdens optredens brengt ze ook enkel mooie nummers in dit genre